YABANCILASMA terimini oz bicimiyle tanimlarsak,insanin daha cok kendi oz benliginden ve kendi nitel degerlerinden,soyutlanmasi ve de uzaklasmasi seklinde bir oz tanimlama yapilabilinir.Bu terime yonelik boylesi kisa bir tanimlama yapmak,aslinda bir anlamda yetersiz.Ancak yasamdaki orneklemelerle genis acilimlar yaparsak,sanirim konumuzu daha da zenginlestirmis olacagiz. YUZYILIMIZDA,bir cok olgunun onemi kadar, yabancilasma olgusu da nerdeyse herbirimizin guncelliginde, somutlasan bir olgu haline geldi.Bu olgu nerden hareket aldi? Ne tur sebeplerden dolayi olustu?Nicin insanin ve insanligin ozdeksel degerlerini kemirmektedir?Bildigimiz gibi,insanin kendi tinsel degerlerinden uzaklasmasi,daha cok nesnel kosullar,toplumsal mekenizmanin yonlendirdigi deger yargilari,bireycilikle yogrulan asiri ben merkezci gibi sebeplere dayanmaktadir.TEKNOLOJIK gelisim altin cagini yasiyor.Ancak bunun paralelinde insan giderek,kendinden ve degerlerinden soyutlanmaya zorlaniyor.Bireycilik toplumsal arenada prestij kazanan bir kavram haline geldi.Yabancilasmada bu bicimiyle bu arenanin merkezine odaklandi. Ve yuzyilimizin onemli bir sorunu halini aldi.Insanin tuketici kimligini ozumsemesi ve her halukarda bu kimliginden israrla vaz gecmemesi,yabancilasmasinin dayanagi oldu.Her yeni cikan metanin ve esyanin pesinde kosuyor cagimizin insani.Hep bir kosus maratonunda. Onunu goremiyor.Gelecegini kestiremiyor.Nereye gidecegini bilmiyor.Ipini vermis ellerine tuketici firmalarin ve sistemlerin, istedikleri bicimde surukliyorlar gunumuz insanini.Yeni urettikleri bir metayi bir sonraki yil bir baska renge boyuyarak,yeniden insana sunarak,tuketime zorluyorlar insani.Hep yeni ve son modeller pesinde kosuyoruz.Insan daha cok maddeye sahip oldukca daha fazlasini istiyor.Ve daha cok seye sahip oldukca,kendi insani niteliginden uzaklasiyor.Ve orda da YABANCILASMA hakim unsur haline geliyor.Sahiplenme olgusu insanda iktidar olgusunu guclendirir.Asiri tuketimi merkeze alir. YASAMIMIZDA kendimizi insani anlamda bir anlam vermekse amacimiz,Dik durup,kendimize ve insanliga bakmamiz,insani kimligimiz acisindan bir zorunluluktur diye dusunuyorum.Dingin zihinlerimizle bunu anlamaya calisirsak,aramizda SEVGININ ciceklendigine,asiri tuketici kimligimizden uzaklasarak YABANCILASMANINDA ordadan kalkabilrcegine inaniyorum. Her birimiz ozneyiz bu anlamda.Cunku isgal altinda INSANLIGIMIZ.